Миний хамарт нэг үнэр "нисч ирээд" наалдчихаад байна хэхэ. Манай байр нэг эмнэлэг, бас өөр нэг зочид буудлын хажууханд байдаг, гэхдээ тэр зочид буудал хашаан дотроо хэд хэдэн навтгар навтас шиг амбаартай л даа. Хажуугаар нь өнгөрвөл тэр навтгар тамбруудаас нээх сонин мантуу, талх жигнэж байгаа юм шиг л үнэр гардаг.
Би бодохдоо тэнд буриад талхны цех ажилуулдаг юм болов уу даа гэж таадаг байхгүй юу. Гэхдээ тэр байшингуудаас талх авч, зөөж байхыг лав хараагүй. Тэнд байдаг дэлгүүрт ч талх зардаггүй. Саунтай гэж дуулсан болохоор сауны үнэр юм уу гэхээр тийм царай муутай, газарт шигдэх дөхсөн таамбрт саун ажиллуулаад, тэнд нь суудаг хүн байдаг гэж санаанд багтахгүй байна. Тэгээд юу хийхээр тийм сонин нэг юм жигнэж байгаатай адилхан үнэр гараад байдгийг тааж ядаад л байгаа. Цагаан хэрэглэл ч байж магад гэхдээ арай л өөр яах аргагүй мод тэгээд бас гурил жигнэгдээд хатаж байгаа шиг үнэр байхым. Одоо салхиар туугдаад үнэр нь хамарт наалдаад байнаа. Би ч угийн үнэрч, сэжигч хүн л дээ. Үнэрээр нь ямар хоол хийж байгааг бараг мэдчихдэг хэхэ. Хог мог шатааснаас энэ үнэр арай л илүү "тааламжтай" гэхдээ юуны үнэр болохыг мэдчих юмсан л гэж сэмхэн сананаа бас.
Сүүлийн хоёр өдөр гадаа чинь жигтэйхэн бүгчим тэгсэн мөртлөө шороотой байна шт. Тагтан дээр гарч хоёр минут болоод тас хар болоод гэхгүй юу. Гарахаар өөрөө өөртөө түүртээд уур хүрээд бушуухан гэрт орохын түүс, гэртээ орлоо бүгчимдээд гармаар уушиг зүрхээ жаахан салхилуулмаар болоод буцаад гарлаа байдаггүй. Суух газар, явах газар гэж алгаа нээрээ. Өөрөө өөрийгөө хөтлөөд салхинд гаргаж байхдаа анзаарсан зүйлс бол Улаанбаатарын хүүхдүүд хөдөлгөөнөөр ёстой "цангаж" байнаа. Хөөрхийс байрныхаа гадаа тоглож болох алга дарам зайд тоглох гэж зүтгээд тоглож байгаа байхгүй юу, тэгтэл хаанаас ч машин давхиж ирээд мөргөчих магдлалтай, арай сэлүүхэн газар очьё гэвч шороотой бас ялгаагүй машин тэрэгтэй. Хүүхдүүд маш тарган байна. Миний багад лав тийм тарган хүүхдүүд байгаагүй, байсан тарганчуул нь бөөр муутай гэх мэт эрүүл мэндийн шалтгаанаар таргалсан хүүхдүүд байсан. Одоогийн хүүхдүүд бол маш тарган, хөдөлгөөний дутагдалтай, тэгээд бас эвсэл мэвсэл байхгүй болчихсон байшт.
Хүүхдүүдийг хэлэлтгүй би өөрөө ч хөдөлмөөр, гүйж хараймаар гэтэл явах газар гүйх боломж байдаггүй. Манай энэ хавьд бол далан малан ч байхгүй хаашаа гүйхэв дээ. Тоглоомын талбай дээр байдаг хөл гараа савлуулдаг төмөр дээр "тонгочих" гэхээр хүмүүс том том хараад тэгэнгүүт санаа зовоод эд одоо энэ гөхшин эмээ одоо болиосой гэж бодож байгаа байх гээд ичээд хэхэ.
ккккк. Хүнд ямар харагдах бол гэж их санаа зовдогоосоо болоод өөрөө өөрсөддөө асуудал удаад байгаан. Хэн юу гэх нь хамаагүй шдэ. Өөртөө юу хэрэгтэй түүнийгээ хийдэг байх нь чухал
ReplyDeleteСанаа зовку гээд байдгаараа савчиж байтал тэр хүүхэд савчихад зориулсан төмөрүүд нь намайг даахгүй салаад уначихвал баларна шүү дээ. хэхэ
ReplyDelete