Блогтоо бичлэг нэмэлгүй удаж уу энэ чинь.
Залхуурсан байх нь тийм үү?
Дархан явсан тухайгаа бичээгүй, даруухан нэгэнтэй муудалцаад байгаа тухайгаа бичээгүй... бичээгүй юм зөндөө.
Бурхантын хөндийг зорих болсон шалтгаанаа алгасая. Өглөө гараад галт тэрэгний буудал орж хоёр хүнийг тосч аваад тэндээсээ Драгон орж такси хөлслөөд давхисаан. Очоод хүмүүстэй уулзаж, гайхаж, гайхуулж, ярилцаж, баярлаж, ууж идэж, тэмцээн уралдаан зохиож, шагнал бэлэг гардуулж зорьсон хэргээ бүтээж орой нь бөөнөөрөө нэг гэр бүлд очлоо.
20 гаран том хүн байсан, гараад караоке орж дуулж, ууж буцаж ирээд ярилцаж... Ёхххх хамгийн ядаргаатай хэсэг нь... Яагаад ханьтай болоогүйг, яагаад ганц бие явааг... яагаад хүүхэд төрүүлээгүйг мөн ч их шалгаалаа. Тайлбар хэлэх тусам гаргалаа олох гэж улам шалгааж, тайлбар хэлэх тусам учрыг нь олох гэж улам шалгаасан хүмүүсээс ялангуяа тэр гэрийн эзнээс үнэндээ залхсоон...
Эцсийн эцэст тэр нөхөр гуай намайг хүнд хулхидуулсан гэж дүгнэсэн. Амьдралд янз бүрийн л юм байгаа, салъя гэвч салаагүй салаа замын эрхээр салсан учрал ч байгаа. Тэр бүхнийг хэн нэг дуртай баагий тун амархнаар "хулхидуулсан" "хохирч үлдсэн" гээд дүгнэчихдэг юм байна хэхэ.
Улаанбаатар явах ёстой 4 хүнд галт тэрэгний билет бичүүлээд ир гээд нэгийгээ явуулахаар нь дотроо гайхаж л байлаа. Миний ойлголт, миний дүрмээр бол энэ эрсдэлтэй алхам. Билет бичүүлэх ёстой хүн нь оройн 10 өнгөрч байхад бидэнтэй суугаад л байдаг. Тэр олон хүний иргэний үнэмлэхийг аваад билет бичүүлэхээр хар шөнө ганц бие бүсгүй яваад, тэгээд шөнө болж байхад бичиж таардаг билет байдаг юм болов уу гээд дотроо зовинож байсан ч гаднаа хэлж зүрхлээгүй ээ.
Тэгж тэгж нөгөө бүсгүй явж, дотроо яах бол гэж бодож байсан ч гаднаа ил гаргахгүйг хичээж, өч төчнөөн юм шалгаадаг салдаггүй нойтон хамуу болсон айлын эзэнтэй энээ тэрээг хүүрнэсэн шиг суутал шөнө 12 өнгөрч байхад өнөө бүсгүй бүх юм бүтэмжтэй ОК гэж санааг амраав.
Галт тэрэг хөдлөх цаг дөхөж, гарахаар хаалга зүглэтэл үлдэж байгаа нутгийн индианууд дотроо чухал яриа өрнүүлээд тэр бүхнийг явж байгаа бид зохицуулах болоод уван цуван урд хойноо орж гарч орсооор арай гэж замдаа орж буудал дөхөж явтал нөгөө бүсгүй тосч ирээд та нар чинь яагаад хоцроод байгаам галт тэрэг чинь ирчихэж гэхэд дахиад л дотроо явчихсан байх вий гэж санаа зовж байтал ашгүй яваагүй байж. Ороод суутал араас бүгд дагж орж ирээд хөл толгой нь мэдэгдэхгүй юм болохын хажуугаар билет дээр бичигдсэн суудал дээр гостуу этгээд суучихсан гар хөлөөрөө салаавч үзүүлээд босч өгдөггүй, зарим нь заамдаж аваад чирж гаргах гэсэн ч бусад нь хориглож хайж явсаар ганц сул суудал олж бүгд чихэлдэж сууж үлдэж байгаа хэдийгээ буу гэж байж буулгаснаар хотын зүг гарах боломж нь бүрдсэн хэхэ.
Хэн дархан эрх өгсийм би нь шууд л ганц суудал дээр нь гулдайж унаад нүдээ анин бодлын далайд шумбаж, манай хэд дор бүрдээ учраа олж, хамгийн дээд суудал, бас бус эвдэрхий сандал суудал дээр унтах нь унтаж, суух нь сууж цуг явсан эгч зам зуур хаа нэг миний хажуугаар орж хэвтэж санжигнасаар утаатай Улаанбаатарынхаа барааг харсаан хөөрхий. Замын турш олон зүйл тархинд эргэлдсээн, тэр нь буцаж ирээд хэн нэг даруухан хүнтэй муудалцах шалтгаан болсон гэж хэхэ.
Воказал дээр буутал нэг жолооч тосч ирээд хаа хүрэхэв гэхээр нь холдку ээ ойрхон гэтэл шууд л миний машинд суучих гэхээр нь за яахав гээд суугаад гэртээ хүргүүлтэл шууд 5 мянга нэхдэг гэнээ. Хаа хол Дарханаас 5 мянгаар ирчихээд 2 км хүрэхгүй гэртээ яг адилхан үнээр хүргүүлэх болдог нь хачин хэхэ. Төлөөгүй ээ хэрэлдсээр байгаад 2 мянган төгрөг өгчихөөд буугаад ирсэн, арай ч машинаараа дайрч алаагүй ээ тэр жолооч хэхэ. Хэн таныг намайг суулга гэсийн, өөрөө суу суу гэж суулгачихаад яах гээд байгаам, 5 мянга гэж надад хэлээгүйм чинь би яаж мэддэг юм, надад буруу байхгүй ээ гээд л хэрэлдсэн хэхэ. Жолооч баахан хараал тавиад л надад буруу байхгүй, угаасаа воказалаас 5 мянгаар явдаг гэх зуураа цаагуураа тэмтчиж хаалгаа автоматаар түгжээд бүр дургүй хүргэсэн гэж. Тэгээд миний түрийвч рүү өнгөлзөөд мөнгөө гаргаж өг гээд байгаамаа, тэгэхээр нь бүр дургүй хүрээд та намайг яах гээд байгаам зодох юм уу дээрэмдэх юм уу наад хаалгаа онгойлго гэсэн мөнгөө өг гээд арай ч барьж зодоогүй. Шууд хаалганых нь түгжээг онгойлгоод буугаад орцондоо орцон хэхэ.
Иймэрхүү адал явдалтайгаар хэд хоногийг тун ч зугаатай өнгөрөөлөө. Одоо дараагийн адал явдал ямар байхыг таашгүй нтр хэхэ.
Comments
Post a Comment