Новфщ гэж хэлж сурааааааа

Новфщийн бичлэг, новфщийн хүүхдээс ганц боллоо гэж хэхэ. Блогоо нэг их нууцлал нтрийг нь тохируулаад, хайлт нтрийг блоклоод үзэж тарсны хүчинд нэг их олон хүн орж ирдэггүй болгож санаа амарсан. Миний сулярлуудыг унших хэнд хэрэгтэймбэ, надад бол дараа нь дурсамж гээд сайхан л байдаг юм. 

Өшдрийн бичлэг хандалтыг шууд 4 оронтой тооноос давуулаад хаясан байна штэ. Ээ дээ энэ янагцэцэг үү? Дамба муу золиг, даалуу үүлүүтэйг яаж мэдэх үү гэдэг шиг тэрүүнийг ийм аймаар од гэж мэдээгүй штэ үнэнгээсээ.

За уул шугамандаа өнөөдөр блогийн маань 2 жилийн ой тохиож байгаам. Баяр хүргэнээ өөртөө, баярлалаа гэж хэлнээ дахиад блогтоо хэхэ.

Тэмдэглээгүй ээ, тэмдэглэх настри үлдээгүй байхым. Ёоноооо л доо хүнд эрхлэх чинь хүсснээр гоё биш юм байна гэлүү вааахахахахаххахаха.

Хүн мүнд эрхэлж мэддэггүй амар амгалан хүн чинь сүүлийн хэд хоногт нэг их хөөрхөн хүнд эрхлээд байгаам. Уул нь би эрхлэх хүн мөн бил үү? тэр намайг эрхлүүлэх хүн мөн бил үү гэхээр биш л байгаа байхгүй юу.

Гэтэл нэг мэдэхэд уруулаа унжуулж байгаад хамаг гомсон, гутарсан, хайрласан, дурласан, хаягдсан, хаясан, харамссан, харууссан за тэр юу байдаг бүхнээ тоочиж эрхлээд баллаж байнаа.

Эрхэлж дуусаад харахад аймаар ядарцан юм шиг, ярих юм үлдээгүй юм шиг, хоосорсон юм шиг, дэмий хэлсэн юм шиг, дотроо ганцаараа нуугаад, шаналаад явсан бол илүү амттай юм шиг...

Улаан малгайт нэг их гоё дурсамж бичсэн байдаг штэ. Нэг их гоё найзтай, бие биенийхээ гараас хөтлөхөөс ч айдаг, нөхөртөө хууртснаа, эхнэртээ хууртснаа яриад уйлдаг, нэг үнсчихвэл тэгээд хамаг юм байхгүй болчих юм шиг санагдаад чадахгүй, зүгээр бие биенээ ойлгож, хүндэлж харьцаад явдаг гээд л..... Тиймэрхүү л байгаа штэ бид одоо.

Энэ бол дурлал биш, хайр биш одоо юу гэхийм бэ? Найзын харьцаа гэхэд дэндүү дотно найзууд гэхийм уу, зовлон жаргалаа хуваалцдаг гэхийм уу? Эсвэл дэндүү хүлээцтэй хүнийг би хүчээр чих михийг нь дэлдийлгэж татаад, ам нтрийг нь ангайлгаж байгаад дуунд гардгаар зүрхээ хүртэл зүсэж хуваагаад, сэтгэлээ тэгээд сэрээдэж гаргаад чихэж идүүлээд байгаамуу хайшаан.

Өшдөр новфщийн амьдрал гэж баахан агсан тавьсан хөөрхөн хүн бүр айчихсан юм биш үү? Та мөн үү энэ чинь гэх шиг болсон хэхэ. 

Яадаг юм тэ? Үхсэн баасны амьдрал гэдэг хүн штэ би нь. Тэгээд амьдралд хэзээ ч гутарч гуньж үзээгүй, үргэлж мөнхийн аз жаргалтай, өөдрөг, эрч хүчтэй, гялалзаад яваад байдаг гэсэн хүмүүс надад аймаар утгагүй бүр харамсмаар санагддаг штэ. Атаархаад уу гэхэд үгүй шиг байгаам. Хөөрхөн хүний эрч хүчийг хараад баярладаг, тэрний эрч хүчээс урам зориг авдаг ч гэсэн надад заримдаа арай дэндүү ядармаар санагддаг штэ. Насаараа тэмцэнэ гэхээр ёооооноооо би больё дараа амьдаръя гэмээр хэхэ.