Завтай болсон

Надад одоо хэн ч хэрэггүй

Нарт хорвоогоос юу ч хэрэггүй

Гэвч итгэл минь бөхөхгүй

Гэрэлт орчлонд амьдрал минь дуусахгүй... хэний дуу билээ? Мадонна?

Ааш муутай нэг хүн байнаа. Дургүй хүрсэн юм уу харьцаа таарахгүй бол найз нөхөд, танилууд гээд бүгдээс нь шууд л холбоогоо таслаад хаячихдаг. Аль хэдэн жилийн өмнө бусад хүнд бол тун шалихгүй шалтгаанаар мэнд ус ч мэдэхээ больсон хүнтэйгээ одоог хүртэл мэнд ус мэдэх хүсэлгүй хэвээр яваад байна.

Таньдаг эгч гайхаж, хүнтэй ямар айхтар муудалцдаг юм бэ гэсэн гэж байгаа хэхэ. Гэтэл үнэндээ муудалцаагүй л байхгүй юу. Төвөгтэй, онцгүй санагдаад байхаар нь тэр чигт нь мартцым. 

Одоо ч бас нилээн хэдэн хүнийг ингэж "хасаж, танаж" байнаа. Тэгсээр надтай харьцдаг хүн гэж цөөхөн үлдсэн шүү, тэр үлдсэн хүмүүс өөрсдөөө мэдэхгүй байгаа л даа хэхэ.

Харьцах хүн цөөрсөн чинь гуйлгын зүйл хийх нь багасаад сайхан завтай болж байна, күй ээ тэр хүмүүс ямар нэг юм хийлгэх хэрэгтэй болохоороо л надтай мэнд ус мэдэлцэж уулздаг байсан байх нь ээ гэвэл алав аа хэхэ. 

Ямар сайндаа амьдралдаа анх удаагаа сайтаар Солонгос драмуудыг цувруулан эхнээс нь дуустал үзээд суухав дээ. Яг ямар нэг юм барьж авч хийх дургүй байна. РС нүддэг болсноос хойш чөлөөт цагаараа оролддог хобби, дуртай зүйл гэж үлдсэнгүй шивдээ. Хүүхэд байхдаа гар урлалын жижиг сажиг юм хийх сонирхолтой, цаасаар хун, даавуугаар янз бүрийн жижиг сажиг юм хийх гэж үзэж, зүү ороож, бас болоогүй загвар гаргаж, зураг хүртэл зурдаг байлаа.

Dragonfly яг иймийг хийж сурч байлаа л даа. Одоо мартсан байхдаа ккк. Монголоор өнгөт тэмээлзгэнэ гэхиймуу
гэхдээ соно гэвэл дөхөж очих байхаа.

Бүр дээл хийх шахаж байлаа. Яг хийдгийн даваан дээр очоод хийж суралгүй үлдсэн. Ээж дээл хийхээ больчихсым. Хийж сурсан бол хавь ойрд гайхагдсан уран бүсгүй байх байлаашдээ. Манайхан гэрээр нэг хэсэг монгол гутлын хараа оёж зардаг байв даа. Энэ бүгд орхигдож ээ. Хамгийн сүүлд handmade dragonfly, бас bamboo basket хийж сурсан юм байна. 

Миний хийсэн Bamboo basket арай ч ийм гоё болоогүй гэхдээ иймэрхүү болсоон.

Интертетээс харж сэргээхгүй бол ч сүүлд хийж сурсан хоёр зүйлээ эхлэлийг нь мартсоон мартсон. Хийхгүй бол мартагднаа гэж. Нэхмэлийн дуйгуйлан ажлуулаад байгаа нөгөө хэний бичлэгийг харсан. Очъё гэсэн ч үнэндээ нэхмэлийн урлалд ямар ч сонирхолгүй ээ. Ээж маань залуудаа их оёж хатгаж, нэхдэг хавь ойрдоо уран гэдгээрээ цуутай явсан. Хурган дарга болсон хойноо ч ажил дээрээ хааяадаа тэсэхгүй хаалгаа түгжиж байгаад оёж хатгадаг байсныг нь мэднээ хэхэ. Бүр хөдөөний суманд шүү дээ. Нарийн хоол хийхээс бусад янз янзын юм оролддог амьдралын идэвхи санаачлага гэж мундаг байлаа. Алтан загас хүртэл олж тэжээж хавийн амьтныг гайхуулж байсан. Нэг удаа зэрлэг туулай олж ирээд тэжээх гээд бөөн юм болж, өглөө үүрээр салхилуулах гэж хөтөлж гараад алдчихаад орж ирж байсан манай ээж ккк. Уг нь ээжээрээ заалгаад ширээн дээр аяга шаазны тор тавьдаг тавиур нэхэхийг заалгасан ч үргэлжлүүлээгүй. Одоо тэгэхээр хэзээ цамц нэхэж сурна гэж а б-гээс нь эхэлж нэхмэлийн зүү барих вэ дээ.

Шинээр юм сур гэвэл керамик урлал эсвэл уран зураг хоёрыг л мэргэжлийн хүнээр заалгачмаар байхын. Өөрийн сонирхлоо хадгалж үлдэж зураач болоогүйдээ бас монгол дээл хийж суралгүй үлдсэндээ харамсаад байгаа.