Гадаа ямар хүйтэн байнааааааа ти ти ти ти ти
Ном өгөх ажлаар гарчихаад мөхөөлдөс болох шахаад ирлээ. Биеэ чагнаархаад гэртээ хэвтэж байгаа хүн дээ. Арай дээрдэхээр үхээд сэхсэн юм шиг л мэдрэмж төрж байна штэ. Гэхдээ бүрэн эрүүл саруул мэдрэмж төртөл бас зай байнаа гэлүү хэхэ.
Нээх сонин, хүмүүс халуураад гээд байдаг, би болохоор ямар ч өвчин тусч байсан халуурдаггүй. Мэддэг ганц нэг хүнээс асуусан чинь халуураад байвал тэр хүний биеийн эсэргүүцэл сайн, өвчин зовлонгоо бие нь эсэргүүцэж байна гэсэн үг гэж байна лээ. Би болохоор халуурдаггүй, тэгээд л яваад байдаг. Халуурдаггүй хүн чинь одоо олгой молгой ургавал мэдэгдэхгүй л байх даа гэж боддын. Хүмүүс чэн мөрөндөө, даландаа үхэржиний сорвитой байдаг штэ. Надаа ганц ч байхгүй.
Яагаадыг бөө мэд, багадаа хөдөө төрсөн болохоор тэр ээлтэй үхэржин гэдгийг нь надад хийдэггүй байсан байхаа. Овоо томроод ирэхээр гэртээ бие өвдөж хэвтсээр байгаад хамаг юмнаас хоцорцон байна. Олон хүүхэдтэй айл тэгээд багуудыгаа тоодоггүй байж магадгүй шүү хамгийн том нь эсвэл багууд нь л өвдөөд байдаг биздээ хэхэ.
За сүүлийн бичлэгүүд мээнь дандаа өвдсөн, бүтэлгүйтсэн, бла бла гэсэн юмнууд л байштээ. Үнэндээ өвдсөн энээ тэрээгээ анхаараад өөр юм анхаарах сөгөөгүй л байлаа үнэн нь тэр.
Өө нээрээ тийм өчигдөр нэг ном уншаа хаясан. 3-4 цаг л уншаад дуусгачихсан. Жа.Пүрэв зохиолчийн Гэмшил ухаарал гэсэн ном. Тогоон төмөр хааны тухай ном. Шандугийн шар тал гэж дуулсан уу та нар? Яагаав Дайду хотоос зугтаж гардаг гээ л түүхэнд гардаг штэ тэр хааны л тухай ном. Нээх сонирхол татсан юм байгаагүй ээ.
Нэг хүний хэлдэг үнэн байх шүү надыг ерөөсөө ноцтой юмаа ярьдаггүй, хэлдэггүй дандаа цаг нөхцөөсөн хөнгөн чанарын юмаар ам тагладаг гэж байсын хаха. Бусад блогчин шиг л хайр сэтгэл, дурлал мурлал, болзоо, явсан суусан, идсэн ууснаа илэн далангүй бичээд алаа хаядын билүү гэхээр би өөрөө нэг газраа сууж л байдаг, хуучин дурлалын паянгуудаа тоохгүй булшлаа хаясан, хайрын дурсамжуудаа сөхөх хүсэл алга байштээ одоо яанам..
Comments
Post a Comment