Тариа хийлгэх дургүй хүн чэн хэдэн тариа хийлгээд ингээд янгуучлаад сууж байх юм сүүлий хоёр хоног. Телевизээр чөлөөт бөх харж жаахан суулаа. Манайхан хөөрхий гадны том тэмцээнүүдэд гадуурхагдаж, зовж байж ялаад баатар, гавьяат болдог гэж боддог байсан тэгтэл харж байтал манай зарим тамирчид нутагтаа, өөрсдийн зохион байгуулсан тэмцээн дээрээ шүүгчтэй хавсайдаж байж арай чүү ялж байна шүү дээ.
Бэлтгэл хийх орчин нөхцөл, хоол хүнс муу гэж болох ч хэдэн жилийн өмнөхтэй харьцуулбал хамаагүй сайжирсан, томоохон тэмцээнд түрүүлвэл шууд байр, машин, цол хэргэм авдаг болсон юм биш үү? Дандаа шүүмжлэх гэж занаад байгаа юм биш л дээ гэхдээ ядаж дэвжээнд гарахдаа сэрэглэн цовоо, ялсан ч ялагдсан ч үзэгчдээ хүндэлж хийморьтой баймаар санагдах юмаа. Барилдааны тактик байж болох ч манай тамирчид үнэн залхуу, хөдөлж ядсан харгадаад байгаа байхгүй юу. Хажууд нь Солонгос, Япон үгүйдээ Орос, Буриадын тамирчид ямар ч байсан залхуу бөгсөө дааж ядсан харгадахгүй л байна.
Наранчимэг, Бурмаа, Одончимэг гээд л сайхан сайхан бие хаатай өндөр өндөр хүүхнүүд байна, алаад өгнөө гээд харж байтал Бурмаа Японы тамирчинтай яаж барилдаад байгааг ойлгосонгүй, бие нь муу байгаа юм болов уу л гэж бодлоо. Ялсан л даа уг нь. Одончимэг эхэндээ овоо идэвхтэй хөл хөнгөн орж ирсэн ч удалгүй шууд цэвэр тавиулсан.
Эрэгтэй тамирчидын барилдааныг шимтэж үзсэнгүй тэгс ингэс гээд орхилоо. Саяхан даа ерээд оны эхээр Азийн аваргын тэмцээн манай улсад болоод тэр үед амьдрал үнэн хэцүү, хоолтой хоолгүй картын системээс бараг гараагүй байхад Цэрэнбаатар гуайн хөвгүүд тэргүүтэй бөхчүүд маань Монголчуудынхаа магнайг хагартал баярлуулж байж билээ. Одоо тэрэн шиг шижигнэсэн барилдаан үзэгдэхээ больж гэж хөгшин хүн шиг том том дүгнээд алуулнаа хэхэ.
Цогтбаяр ах дасгалжуулагч хийж байгаа нь хальт үзэгдээд өнгөрч байна лээ. Мундаг хүн шүү.
Бичих гэж бодож байснаасаа тэс хөндлөн юм бичээд хаячихаж болий болий мотор халлаа
Comments
Post a Comment