Зах орсон өдөр

Шинэ он гараад 10 хонож байхад сураг тасарсан нөгөө MR чинь хэхэ.

Өнөөдөр Нарантуул орлоо. Анх хот орж ирээд удаагүй байхдаа Бөмбөгөр, Нарантуулаар их ордог юм хумаа цуглуулаад их л идэвхитэй үйлчлүүлэгч байсан санагдах юм. Гэтэл нэг мэдэхнээ тийш зүглэлгүй 5 жил болчихсон юм уу даа.

Багшийн дээдээс цааш 13 явах зам миний хувьд маш их дурсгалтай зам. Мөн ч олон хоног баярлаж, гомдож, бодолд дарагдаж бүр уйлж хүртэл алхсан зам. Утаанбаатартаа байсаар байтал тийш зүглэлгүй бас зөндөө л удчихаж. Автобусны цонхоор хальт харахад барилга байшин нэмэгдэж, өнгө төрх нь өөрчлөгдөөд би танихад хэцүү болжээ.

Хуучин дурсамжаа дурсах гэвч бүдгэрэн арилж, бас анхаарал өөр юманд төвлөрч байсан тул тэгсгээд л мартагнасан даа.

Нарантуул ч өөрчлөгдөж. Гэхдээ л яаж ор тас өөр болохов байнаа байна... Авсан бараагаа гартаа барьж олон хүний дунд чирж явах амаргүй байсан тул аль нэг лангуунд түр хадгалуулчихъя гэтэл нэг ч хүн зөвшөөрсөнгүй. Зай муутай, үгүй ээ үгүй. Цаашаа бол, өөр хүнээс асуу гэхчлэн өч төчнөөн тайлбар хэлж байна лээ.

Худалдагч нарыг хүн хашраасым уу өөр шалтгаантай байсан уу мэдэхгүй. Цуг явсан охин маань уурлаж адилхан Монгол хүмүүс байж яасан муухай юм гэсэн хэхэ. Тэгээд ер нь хүмүүсийн харьцаа багагүй хөндий, надад хамаагүй л бол болоо, би болж байвал л бусад нь хамаагүй гэхчлэн хувиа хичээсэн хандлагатай болоо юу даа.

Хүнд юм өргөх гээд дааж ядан явахад эрэгтэйчүүд дооглосон харцаар харж өнгөрөх юм уу эсвэл гар хоосон хир нь зам тавь гэчихээд хажуугаар өнгөрөөд явчих ч шиг. Харин хүүхнүүд бол элбэлцэх нь мэр сэр байгаа юм шиг санагдсан шүү.

Санаа дагаад ч тэрүү сүүлийн үед манай хүүхнүүд эрчүүдээсээ илүү хүн чанар гаргаж, хүнийг өмөөрч дуугардаг, чадаж байвал туслах гэдэг болсон ч юм шиг. Автобусанд хамт явсан охин бид хоёрыг хоёр халамцуу ах өдөж хоргоож байхад хэн ч хараагүй юм шиг байх үед ойрхон байсан эгч л зандарч хүүхдүүдийг зүгээр явуул яах гээд байгаа юм гэж хэлээд нөгөө хоёрт загнуулж байсан. Чамд ямар хамаатайн авгай минь гээд л архираад дайрчих юм билээ эрчүүд.

Уг нь хүн муулах гэж орж ирээгүймаа хэхэ. Өнөөдөр, за ер нь ойрын хэд хоног ес эхлэсэн хүйтэн нь мэдрэгдэж утаа ч нэмэгдэж үнэндээ өнөөдөр 2 ч удаа утаан дунд төөрлөөшдээ. Байшингийн булан тойроод байзаа би хаана байна хаашаа явжийна гээд ийш тийш харж эргэлдэж байж арай гэж зүгээ олоод явсан ч удалгүй нэг дэлгүүрийн нэг хаалгаар нь ороод нөгөө хаалгаар нь гарахдаа бас утаанд төөрч хаана байна гээд хэсэг зуур л мангуурлаа хаха. Орой болж утаа хамаг юмыг бүрхэж, гэрэлтүүлэг нтр өөр болдог юмуудаа.

Манайд нээрээ юмны үнэ тэнгэр газар шиг, ямар ч авалцалдаа байхгүй эрс тэс байхым. Гайгүй чанартай цүнх энд тэнд 50 мянга орчим байхад энгийн хэн ч тоохооргүй, барьж үзсээр байгаад хиртсэн хоцрогдсон загвартай гэмээр даашинз хажууханд нь 350 гэж ч байх шиг. Нэг газар 5 мянга байсан юм нөгөө газар 15 мянга гэж ч байх шиг. Ер нь тэгээд ямар ч зүйлс замбараагүй ямар нэг тооцоо судалгаагүйгээр зарж байгаа хүнийхээ үзэмжээр л үнэ нь тогтоогддог бололтой.

Миний хоолойдоо уудаг эм нэг газар 6 мянга гэж байсан нөгөө газар 8 тэгснээ Моносын эмийн сангуудаар 9 мянга байх. Яг адилхан байж яагаад ийм зөрүүтэй байгааг ойлгох юм алга хэхэ. Санаанд орсон зүйлүүдийнхээ зах зухаас цухуйлгавал нэг иймэрхүү пост бичигдэв.