White butterfly

Don’t think about it

The things of the past 

Don’t yearn for him 

He has to go 

Flowers wither away 

Don’t be sad 

When it’s time, it’ll bloom again 

Where did you go? 

Where does a lost traveler go? 

Where should it go? 

The white butterfly looking for him 

Flowers wither away 

Don’t be sad 

When it’s time, it’ll bloom again 

Don’t be sad 

Flowers wither away 

Don’t be sad 

When it’s time, it’ll bloom again
Don’t be sad

2014 онд бүтээгдсэн Miss Granny киног үзлээ.

Энэ киноны талаар Фэйсбүүкт оруулсан хүмүүсийн тэмдэглэл, сэтгэгдлийг үзээд хэрэг болгон хайж байж олж үзсэн болохоор ерөнхийдөө мэдээлэлтэй байлаа л даа.

Гэхдээ киноны дундуур жинхэнээсээ нулимс унагаж, хөнгөхөн гуниглаж, бас тэсэлгүй инээж янз бүр л боллоо.

Үнэн сэтгэлээсээ дуулж, бас бүхнийг ахин шинээр эхнээс нь эхлэх боломж байлаа ч өөрийн туулж өнгөрүүлсэн амьдралын хором бүрээсээ юуг ч өөрчлөхгүй гэж зоригтойгоор нандигнахад нь "би ч бас". . . гэж бодсон.

Бусад хүний хувьд хичнээн хэцүү, харамсалтай байлаа ч миний хувьд амьдралаасаа өөрчлөх юмсан гэх зүйл үгүй учраас гол дүрийн дотоод сэтгэлийг өөрийнхөөрөө мэдэрсэн нь тэр.

Киноноос ойлгосон юм гэвэл "юунаас ч бүү ай, хэзээ ч харамсахгүйгээр өөрийнхөө хүсснээр амьдар" . . .