Хоёулахнаа...

Хүмүүсийн хүсэлтээр уншиж байгаа номоосоо хэдэн шүлэг оруулчихъя. Бас зохиогчийн эрх зөрчиж байгаадаа хүлцэл өчих нь зүйтэй байх. Гэхдээ номыг бүтнээр нь оруулахгүй гэдгээ бас амлая!

Бавуугийн Лхагвасүрэн...

"...Би...

Уулын дэргэд "цуурай"

Уудмын дунд "зэрэглээ"

Үргэлжилэхийн цаг дор "амьд тоглоом"

Үхэхийн цаг дор "чулуун тоглоом"

Ном ингэж эхлэдэг... Энд өөрийн бодлоо хавчуулчихад энэ хүн бол орчлонд ганц, бас ахин төрөхгүй давтагдашгүй хийгээд давагдашгүй ганц найрагч. Хүү Хасарынх нь шүлэг аавынхтайгаа төстэй мэт уншигддаг ч яг эцгээ давтана гэж юу л бол... Хүн хэзээ ч эцэг эхийнхээ хэмжээнд хүрдэггүй гэдэг үгийг бодсон ч тэр....

Хоёулахнаа...

Насны сүүлчээр хоёулахнаа

Нар бараадаж бөртийгөөд л...

Ярих хэлэх юм ч олдохгүй

Ялаа үргээж, бурхнаа арчаад л...

                         Хоёулахнаа...

Бөөн л байвал, жаргадаг сэтгэл

Хүүхэд болгоноо санаж бэтгэрээд л 

Бүтэн л байвал, ханадаг санаа

Хөл дүрэх зайгүй л байвал баярлаад л...

                              Хоёулахнаа...

Дэвэн дэвсээр холд "ниссэн" хүүхдүүдээ

Духны атираагаараа "давалгаалж" нуур шиг хүлээгээд л

Дэвжиж, дэгдэж болж л яваа хүүхдүүдээ

Дэргэдээ өтлүүлмөөр ханьсаж буруу зөнөөд л

                                         Хоёулахнаа...

Жамын сүүдэрт хоёулахнаа

Жаахан юманд баярлаж, гомдоод л... 

Жаазтай зурган дундаас 

Залуу насаа харж гэрэвшээд л...

                                               Хоёулахнаа...

"...Би энэ шүлгүүдийг Өнжүүлийн хөх уулнаас, Бөзхөнгийн голын хөвөөнөөс, Бөтөөрий уулын араас, нүднээс хулжсан их талаасаа төрсөн гэрийхээ "галын сөн"-д, ижийдээ түүж өгч байгаа "хөх хомоол" хэмээн бодож түүсэн...

Зохиогч ийнхүү өчиж...


Үе үехэн жаргах аядсанаа
Чихэр болгож, 
Үхэл хагацал зовлонгоо
Давс болгож
Үмхэх гэж биш, үнсэх гэж
"Үр" хэмээх "жимсээр" галаа тойруулж
Бидэн хоёр - хайрын гал зуухандаа...

Ийм гайхамшигтай мөртүүд бас нэг хуудсанд бий...



                        ***                         ***                        ***                      ***       

Урд уулын арын, өнчин ганц мод
Урд шөнө аянганд ниргүүлж унаж...
-Орь ганцын зовлонгоос салгаж хайрла! гэж...
Олон жил тэнгэрт залбирч            
Мөчир, навч болгоныгоо тоолон гуйсныг нь
Мөнх хөх тэнгэр сая л нэг болгоож!     



                        ***                         ***                        ***                      ***       


МИНИЙ ЗӨӨЛХӨН ҮР

                                                                           (Ач хүү Хасарын Хайсуйд)

Торсон юманд бүдэрч, бие ганхахын цагт
Тохой түшихдээ гар нь зөөлхөн - хүүгээ санана

                   Хүүхдүүдтэй тоглохдоо хүртэл
                   Үнэргүй зүлгийг нь аргадаж
                   Хүний нутагт яваа
                   Миний зөөлхөн үр

Бодолд багтарч суухдаа, чимээнд цочихын цагт
Болгоомж дэвсээд, дуу нь зөөлхөн - хүүгээ санана

                   Хөөрч догдлохдоо хүртэл
                   Хэвшил заншлыг нь аргадаж
                   Хүнийг нутагт яваа
                   Миний зөөлхөн үр

Өглөөний навчин дээрээс, шүүдэр нурахын цагт

Өрөөлийн төлөө "дотогшоо" уйлдаг зөөлхөн - хүүгээ санана

                   Хөдлөх ярихдаа хүртэл

                   Хэл аашийг нь аргадаж
                   Хүний нутагт яваа
                   Миний зөөлхөн үр

Өдөржин нараа дагаад, цэцгүүд мэлтрэхийн цагт

Өрөвдөх, хайрлахыг асгаруулсан, нүд нь зөөлхөн - хүүгээ санана

                   Явах, суухдаа хүртэл

                   Ёс, ямбыг нь аргадаж
                   Хүний нутагт яваа
                   Миний зөөлхөн үр

                        ***                         ***                        ***                      ***       

ЯВНА

Намайг гэсэн тэр хайранд чинь...
Нар үгүйлэхээргүй асаж дүрэлзэж
                      Уул давж явна...

Намайг ширтдэг тэр гэгээн харцанд чинь...
Шөнийг мартан, агаалж гэрэлтэж
                       Ус гаталж явна...

Зуун булгийн усаар угаасан юм шиг зүсний чинь гэгээгээр
Нүдний хир, сэтгэлийн сүүдрээ арчиж
                       Би асаж дүрэлзэж бичиж явна...

Зуурдын элдэвт "ургадаагүй" бүтэн сэтгэлд чинь даварч
Зургийн эрээн хорвоог үүрдийн юм шиг эндүүрч
                       Үхлийг мартаж явна.

Хайраар өмөлзсөн цэцэг цочимгүй дуунд чинь
Хархан багын бүүвэй сонсох шиг дуурч...
                        Ижийгээ орлуулж явна...