Тэртээд одсон чамд...

Сар шиг холын газарт дасахгүй гээд яах вэ
Сайхан монгол бүсгүйг санахгүй гээд яах вэ
Зориод очсон газраа дасахгүй гээд яах вэ
Зоргоороо орхисон нутгаа санахгүй гээд яах вэ

Чиний дуртай дуу байсан даа гэж итгэж байна. Энэ дуунд гардаг шиг л амьдарч явлаа чи...

Уучлаарай...

Хэзээ нэг цагт чиний тухай ингээд дурсамж бичиж суух юм гэж бодоогүй л явж дээ...

Өнөөдөр эргээд санахад цас бударсан өвлийн үдэш хичээлээ тараад ганцаараа алхаж явдаг асан тэр цаг үед хол газар суудагч чи надад бас хань болдог байж... Тараад ганцаараа харанхуйд алхахаас айж байна, хурдан ирж тосч авч байгаач гэхэд минь "Очноо, удахгүй нэг нартай сайхан өдөр очно, тэгээд чамайг машинаараа чинь хүргэж, тосч байна чи харин битгий Марк-2 хараад зогсоод байгаарай би Ландаар очно шүү" гэж хэлж намайг их инээлгэж байсан чинь санагдах.

Уучлаарай л гэж хэлмээр санагдах юм... Хариас нутагтаа ирэх хүчтэй шатгаан чинь байж чадаагүйдээ, чамд анхаарал тавьж байгаагүйдээ, намайг гэсэн сэтгэл байсан үгүйг чинь төдийлөн анзаарч байгаагүйдээ... үгүйдээ сүүлийн үест зүрх сэтгэлдээ юу хадгалж явааг чинь, ирээдүйн зорилго, бодол мөрөөдлийг чинь хуваалцах, ойлгох, сонсох гэж цаг зав гарган тухтайхан ярилцах сэтгэл гаргаагүйдээ уучлаарай л гэмээр байна.

Итгэмээргүй л санагдах. Эргээд бодоход чи бид зөндөө л ярилцдаг байж. Дурлалдаа шатаад хороололоос 13 хүртэл алхдаг байснаа, 10 жилд охидын хайр татсан "од" хөвгүүн нь байснаа, 72 дэлгүүрт талханд оочерлож алалцдаг байснаа, дэлгүүр гарахад нь ээж нь мөнгөө алдаваа гэж захиж захиж гаргадаг байсныг... тэр бүхнээ магадгүй ганц надтай л хуваалцдаг байсан байх...

Дотогшоо зантай, хүнд хувийн асуудлаа төдийлөн ярьдаггүй ч зөв бодолтой залуу байлаа чи.

Хэн ч албадаагүй би өөрөө л явсан юм
Хэрсүү ухаандаа нутгаа л бодсон юм
Ийм л амьдрал үзэх гэж би тэмүүлсэн юм
Эргэж очоод нутагтаа үүрд амьдарнаа...

Эргэж ирээд нутагтаа үүрд амьдрах байлаа чи... Аавдаа хань болж дүү нартаа ахын ёсоор түшиг болж, зорьсондоо хүрч бодсон зүйлсээ амжуулах байлаа... 

Чамд зориулж худалдаж авсан цамцыг өмсөх ёсгүй хүн байж. Шингэж буй наран зүг далайн ус туучин эргэж харалгүй ганцаар алхаж явсан зураг шигээ үүрд яваад өгч...

Гомдмоор ч юм шиг... Хүрээд ирээ эх орон чинь чамайг хүлээж байна гэхэд минь очноо удахгүй гэсээр хэзээ ч ирэхгүйгээр харь холд явсанд чинь гомдмоор ч юм шиг. 

Харийн тэр нутагт чамайг тэгтэл татах шалтаг байсан л юм байх даа. Мастераа хамгаалчихаад нисээд ирэх боломж чамд байсан. Том юмтай болоод очно, очоод компаниа байгуулна, өөрийн бизнесээ эхэлнэ, хэнээс ч гуйхгүйгээр бүгдийг өөрөө босгоно... энэ бүхэн чиний дотроо бодсон бодол, мөрөөдөл байж л гэж бодогдох.

Хэзээ ч эргэж ирэхгүйгээр одсон чиний тухай хэндээ ч ярих билээ дээ...

Ум сайн амгалан болтугай.